رواية عشق وۏجع بقلم شيماء رضوان (كاملة)

لحق قالك المعفن ده
اسراء پغضب مصطنع قومى يا بت من هنا متقوليش على خطيبي وزوجى وابو عيالى مست ا معفن بدل ما اضربك قلم يخليكى ترقدى فى ال شهر
اسماء بسخريه لا والله وسعت منك اوى قلم يرقدنى فى ال شهر طب حبيب القلب مقلكيش انه بيعاكس السكرتيره بتاعته
اسراء نعم يا اختى ادم وخرجت من الغرفه واتجهت لشقه عمها رافت
نور اقسم بالله انتى مصېبه ايه اللى خلاكى تقولى كده
اسماء بشماته احسن بقى هيا واخويا وحازم يقولوا ان محمد هياخد اكبر مقلب فى حياته يرضيكى كده يا عمتى
نور باستغراب عمتى
اسماء وهيا تغلق عينيها وتفتحهما بسرعه باعتبار ما سوف يكون يعنى لما اتجوز اخوكى انتى هتبقي عمتى
نور نعم ياختى قومى من هنا بدل ما ارنك علقھ وساعتها بقى هرقدك فى ال شهر بجد
اسماء قامت من مكانها لا وعلى ايه الطيب احسن اما اروح اشوف هناء امى بتعمل ايه سلام يا عمتى
اما بسمه فكانت تنظر لها وتبتسم
نور باستغراب مالك يا خجوله العيله بتبتسميلى كده ليه
بسمه اصلك غريبه اوى
نور غريبه ازاى يعنى يا خجوله العيله
بسمه اصل من شويه سمعتك وانت بتصرخى وبتعيطى وصوتك عالى ودلوقتى انت بتهزرى وقاعده تتكلمى عادى انا بحسدك على هدوءك ده
نور بتنهيده اعمل ايه بس بابا قرر انه يجوزنى حازم سواء وافقت او لا ده حتى قرر كتب الكتاب يكون يوم ذكرى وفاه خالد يوم الخميس الجاي
قوليلى اعمل ايه بقي اقف قصاد بابا واقوله لا ولا ا وساعتها اندم حازم على اليوم اللى فكر يتجوزنى فيه
بسمه هههه انتى ناويه تعملى ايه فى حازم يا مفتريه
نور بشړ ده هيشوف منى حاجات عمره ما يتوقع انه يشوفها
بسمه اهدى يا حجه طب انتى بتعرفى تفصلى ازاى يعنى من شويه بتصوتى ودلوقتى قاعده تتكلمى معايا بهدوء
نو بتنهيده لازم افصل يا خجوله العيله والا كده انا هضيع نفسي وهضيع شغلى
بسمه هو انتى ليه علطول بتقوليلى يا خجوله العيله
نور اصلك بصراحه بتنكسفى من خيالك وعلطول بتاخدى على قفاكى من محمود
بسمه بتنهيده اعمل ايه بس مش عارفه متعلق بواحده اسمها هايدى علشان كده مش طايقنى وكل اما يشوف وشي بحس انه عايز يموتنى
نور انتى لازم تبقى قويه يا بسمه متخليهوش يهينك اوعى تسمحيله يقلل قيمتك اجبريه انه يحترمك يا بسمه
بسمه ازاى يا نور بس
نور بجديه طنشيه شويه متبينيش انك مدلوقه عليه اديله على دماغه بس من تحت لتحت
بسمه حاضر هحاول سلام بقى هروح اشوف بابا
فى شقه رافت الشاذلى كانت اسراء تقف على باب الشقه وټضرب الجرس بسرعه
ادم طيب ياللى بتخبط اهدى شويه كتك خبطه فى نفوخك وفتح ادم الباب
ادم احم اسراء اذيك يا بنت عمى عامله ايه
اسراء وهى ترفع حاجب واحد تمام يا ابن عمى عامل ايه مع السكرتيره يا ترى بتعاكسها كويس
لعڼ ادم اخته اسماء فى سره
ادم اسماء
كانت اسماء قد خرجت من شقه عمها وسمعت صوت ادم العالى اسماء فى نفسها استر يا رب منك لله يا اسراء
ادم ادخلى يا اسراء
اسماء ايه يا جيمس بوند صوتك عالى كده ليه
امسكها ادم من ملابسها من الخلف كانه يمسك حرامى وقال بقى انا بعاكس السكرتيره يا عملى الاسود فى الدنيا
اسماء پخوف مصطنع معاش ولا كان اللى يقول عليك كده يا كبير ده انت مثال الشرف والامانه والاحترام كله
اسراء بدهشه نعم يا اختى مش انتى اللى قلتيلى انه بيعاكس السكرتيره
اسماء بدهشه مصطنعه انا اقول كده على اخويا اللى اكبر منى عيب كده يا اسراء مكنتش اعرف انك كده
ادم بتحذير اسماء لمى نفسك بدل ماديكى علقھ اخليكى تنامى فى ال شهر
اسراء بشماته وكمان علقھ نور يبقى كده هترقد فى ال شهرين ونرتاح منها
اسماء كده ماشي يا بنت عمى وخطيبه اخويا طب اعملى خاطر انى هبقى عمتك يا زباله
كان الباب ما زال مفتوح ومحمد يقف يشاهد ما يحدث ويكتم ضحكته بصعوبه وقرر التدخل ليدافع عن من خطفت قلبه محمد بجديه مصطنعه سيب خطيبتى بدل معلقك
اسماء بفرح اخيرا جيت يا ناصفنى العيال دى هتموتنى
ادم بدهشه ناصفك يا بت احترمى نفسك ده انا واقف
اسماء پغضب طفولى هو انا قلت حاجه انا قلت ناصفنى
محمد ايه مش عاجبك ولا
ايه سيب اسماء انا مش ناقص اتجوزها وهيا ناقصه
ايد ولا رجل خليها على بعضها الله يخليك
ضحك كلا من اسراء وادم عليها اما اسماء نظرت لمحمد بغيظ
اسماء بغيظ بقى كده طيب يالا معندناش بنات للجواز شطبنا
محمد بضحك مش بمزاجك اصلا انا واخد كلمه من عمى وقريت الفاتحه
اسماء كده طيب والله لاوريك سبنى يا ادم
تركها ادم وحاوطها بذراعه
ادم بحب معلش يا سوسو بنهزر ده انتى فى الحته الشمال والله
خرج حازم من الداخل على اصواتهم وقال پغضب مصطنع انتوا بتعملوا فى اختى كده ليه يالا انت وهو
محمد اذيك يا حازم
حازم بجديه نور اخبارها ايه يا محمد
محمد كويسه وهاديه على غير المتوقع شكلها ناويالك على نيه سوده
حازم بغموض وانا مستنى نيتها السوده دى على احر من الجمر
فى صباح اليوم التالى
امانى نور
نور خير فى ايه
امانى مفيش يا قلبى بطمن عليكى
نور بغيظ نعم يختى وامسكتها من ملابسها
امانى اسفه يا حضره الظابط مش هتتكرر
نور بغرور مصطنع عفونا عنك وتركتها
كوثر صباح الخير يا حبايبى هتروحى شغلك امته يا نور
نور صباح النور يا ماما هروح يوم السبت ان شاء الله
محمد بت يا امانى رتبيلى الدولاب بتاعى اصلى وانا بجيب التيشرت الدنيا باظت وكل حاجه بقت على بعضها
امانى ليه يا اخويا حد قالك انى الخدامه الفلبينيه اللى جابوهالك
محمد پغضب مصطنع قلتى ايه يا اخرة صبري
امانى انا ولا حاجه انا رايحه ارتب الدولاب وتركتهم وذهبت وكوثر ايضا
محمد انتى كويسه يا نور
نور انا كويسه يا حبيبي متخفش
محمد نور كتب الكتاب بكرة
نور وقد بان الحزن عليها عارفه يا محمد
محمد وهو يحتضنها ان شاء الله كل حاجه هتبقى كويسه مټخافيش وحازم بيحبك ده انا بقوله نور ناويالك على نيه سوده قالى وانا مستنى
نور بشرود قله ميقلقش مش هخليه يستنى كتير وهيعرف انا هعمل فيه ايه
محمد شاكلك ناويه تربيه
جاءت هناء من خلفهم زوجه عمهم رافت وانا بصراحه عايزاها تربيه انا من زمان وانا حاسه ان ابنى محتاج ربايه
كوثر بدهشه ايه اللى انتى بتقوليه ده فى ام فرحانه فى ابنها زيك كده
هناء هههههه اه فيه انا علشان معجبنيش لما طلب نور للجواز وهو عارف انها مبتحبهوش ومع ذلك اصر
نور طب ما تحاولى تقنعيه يا طنط ينسي حكايه انه يتجوزنى دى
هناء لا انا عايزاكى تتجوزيه علشان تعرفى تربيه براحتك
كوثر وهى ټضرب كف على كف لا اله الا الله انا هسيبكم بدل ما اټجنن
محمد هههه وادى حماتك المست يه واقفه فى صفك عايزه ايه تانى
هناء نور دى زى بنتى بعتبرها كانها المطيوره اسماء بالظبط
محمد انتى بتقولى فيها يا حماتى اسماء مطيورة فعلا
فى شقه حامد الشاذلى محمود انا رايح الشركه يا بابا عايز حاجه
حامد خد بسمه معاك النهارده اول يوم ليها فى الشركه
محمود پغضب يوه يادى بسمه اللى طالعالى فى البخت متخليها تروح